| تبليغات | X |
|
کور خود بینــای مــــــردم رفته بـودم یک صبــا را سوی شهــر بهر سیر و گردش و تفریح و چکـــر بـــاز یــــافتـــــم درب باغ پُـــر گلی دیــــدم آنجاه بــــاده نوشی خوشگذر بــــــاده بسیارخـــورده بــود آن بینوا کـــــرده بـــرهنه زافـــراط پـــاه وسر بـــا تن چنــــد قاضی آمـــد سـوی او بیخبــر آن بــاده نــوش از خیروشــر زشت ومُلحـــــــد ونــــــاروا میگفتش قاضی اش تهــدیـد کنــان پـرخاشگــر دین ببـــازد هرکه نـــوشــد بـــاده را گشته عقلت بی حیــــا ازســـر بـــدر؟ رانـــده ایم ما کفــــروالحــــادازوطــن جــاری ساختیم سنت و عـــدل عمـــر در شـــریعت حــــد زدن واجب شــود بــــاده نـــوش را ای غـوی بی هنـــر مُجــــری تطبیــق قـــانــــون گشته ام بــاده نــوشـــــان را کنــم زیــروزبــر گفت آنگه آن جـــــوان با قیــل وقــال خودتـو هستی همچو بیـــدی بی ثمــر کی بتــــوحــق قضــــاوت داده است؟ کی تـــوراقاضی مـا ســاخته بشهـــر؟ منع گشتــه بـــاده نــوشی مثـل آنک پــــــودروتــریــاک دارند نــه ضــرر؟ هستی قـاچــاق هیــروئین را ای جناب حــامی وتجـــارودلال خـــود نگـــــــر بهــر کسب پــول ورشــوت بیحیــــا حکم قـــــرآن کی تـو داری در نظــر؟ نـــه سوادودرس وتحصیل کــرده ای نــه تــو داری یک جــــــوازمعتبـــــر کی تـــو دانی ازحســـاب وفلسفـــه؟ فـــرق کجــا دانی حجـــررا ازشجــــر نفسکی داری چـوگـــرگان کـــرده ای ازتظـــاهــــــر جـــامۀ تقــــواببـــــــر دامنت رنگیــــن زخـــون ملـت است همچـــو تــو قـــا تل نباشــــد دربشــر باده نوش همچو من بهتـــر زتوست میـــــدهی فتـوای نـاحق هـــر سحـــر حـــــامی دزدان اگـــر قــاضی بــود کاروان راهـــرکجا بــاشـــــد خطـــــر روبکــــردارت نگــــــرگـــــــرنیستی کـــــورخــــود بینــــای مـردم تواگــر ازچنیــن اعمــــال زشت ونــــاروات شـــرم دارد آن شهی عـــــادل عمـــر چـــونکه دیـــدم ماجــــراوصحنـــه را شد پــریشان خـاطرم پُـرخـون جگـــر قــــوم ظـــــالم حــــاکم مــردم شــــده روز مـا گشته کنـــون از بـــد بــدتــر رحم بنمــا ای خـــدا بـــر حـــال مـا ای بحــق حضـــرت خیــــرالبشــــــر مـــلت مظـــلوم مــــارا ده نجــــــات تــو زچنـــگ وحشیـــان فتنــه گــــر ختم به این داستــــانت ای «زریر» صد چنین هنگامه دیـــدم ای پســر حفیظ الله «زریر»
+ نوشته شده در Fri 4 Jul 2008 11:41 PM توسط زریـــــــــــر |
استخاره به عشق بیا که عهـــدعشق تو زدل دوبـاره کنم بیا که من به عشق پاک استخــاره کنم شــــده لبــاس غـم به تـن مــــرازرفتنت بیـا که رخت غم به تن خویش پــاره کنم شب ها بیـاد تو ایماه دارم نه من قـرار کوکب به آسمـان تا صبحـدم شماره کنم درین کویر زنــدگی مکن رها مــرا نگار اگـر روی زپیش من بگو چه چــــاره کنم باری زروی لطف بمن نظـــر کنی اگر جان را فـدای توای گل هـزار باره کنم شبــرا به بستـر حــریر نـــاز غنــوده ای سحــر تـو را به خلـوت گل نظــــــاره کنم گرنیست پناه من آغـوش مهــرومحبتت آخـــر چســان ز مـوج غم کنـــاره کنـم پرسی مــرا زجــــور خـار کجا نهم قـــدم؟ انگشت بسوی دیـــــــده گان اشــاره کنـم حالم زریر گشت ز درد ورنج انتظار تاکی بیــاد رُخت نفس شمــــاره کنم حفیظ زریـــر 28.06.08 + نوشته شده در Sat 28 Jun 2008 7:31 PM توسط زریـــــــــــر |
|
