عیــــــد آواره

      امشب همــه جـــا هلهـــله وجشن عــــوام است       ماه رمضـــان رفته کنون عیـــــد صیــام است

      غـــرق است بنــور کوچـــه وبـازار تو گـوئی       خورشیـــد جهان ســرزده از خـانه وبـام است

      گل صحن چمن رقص کنـان جــلوه نمائیــــــــد       از مُشک هــوا ما همــه را تـازه مشــام است

      درگشت ببینـــم همـــه کس مست وخـــــرامـان       معشوقــه ببـــر،بوسـه بلب، عیش بکـام است

      دیـــــدم یکی پیـــــــری پــــریشـــــان به کنجی       بیگانه مگـــر هست که نشنیـــده پیـــــام است

      گفتم که شب عیـــد وترا گـــریه چــــرا هست؟       گفتـــــا که مــــرا نالــه وافغــان مــــــدام است

      آوارگــی از ملک ووطــن قسمت مــن شــــــــد       آواره چه دانـــــد که امشب چــه شـــــام است

      دیــریست که دردشت وطن سبــزه نـروئیــــــد       خشکیده چمن،میوه نپخته است که خـام است

      در مجلس یـاران دگـــر شمع وچـــــراغ نیست       نه نی بنــوا آیـــــــد ونــه شعــــر وکلام است

      ماییم همــه غـــرق عــزا جملـه درین شهــــــر       ما تمــــزده هستیم وبمــا عیــــد حــــرام است

     هرکس که بجنگ شعله برافروخت درین ملک       مـــزدور فـرنگ بوده ،به انگلیس غلام است

      گــــر قوم خطــا رفتــــه درین معـــاملـه مــاییم       آنـــدستی که ناکــــرده خطــائی کـــدام است؟

      آئیـــن مسلمــــــان نبــود جنــــگ وبغـــــــاوت       فـــرمان خـــدا بـر من وتو صلح وسلام است

      تــــأمین مساوات وعـــــدالت همــــه جــا مـارا       هم مقصد و هم مطلب و هم راه ومــرام است

      تــــا گفت بمـــن درد دلــــش زار بنـــالیــــــــــد       چون طفلک معصوم یتیم مانـــده زمــام است

      گفتــــم که ببــــاغ آ و دمی نیـــک بیـــــاســــــا       گفتــــا که نگـــر هر طرفش حلقه ی دام است

                                     آزاده «زریـــرم» بمــن بـــاغ وطــن نیست

                                     بــر قُــلـۀ کهســار مـرا جــای ومقـــام است

                                                                                  انجنیر زریر

                                                                                     فرانسه