| تبليغات | X |
|
ردای شعله شرر زد تار و پودم،سینه ی پـر درد را مانم اسیـــرمـوج طـوفان هستی من،گـرد را مانم درختی پر ثمر بـودم ،شکوفـان دردل بستان فلک غربت به من بخشیـد،برگ زرد رامانم ز شامم تیره تر روزم،پراز درد جگر سوزم ســرود نا تمـــام خفتــه ی یک مــرد را مانم اسیر چنگ صیادم،چه خاموش است فریادم بــدام غـربت افتــادم غــزال فـــرد را مانم ببیـن با غم همـاغوشم ردای شعله می پـوشم فضای یک سکوتم، نـاله هـای سـرد را مانم ز خونــاب جگــر در دست جـام آتشین دارم نگاه رهنــوردی خستـــه ی شبگــرد را مانم جدایم دیگراز گلشن ،خـزان پوش غم ورنجم «زریـــر» بی پناهم هـای هـای ورد را مانم + نوشته شده در Wed 19 Nov 2008 7:20 PM توسط زریـــــــــــر |
|
