|
مایل عشق ای مــه لقــا و خـوشگلم ! ازمن ربـودی ایـن دلــم یا کام بــــده با ایـن دلــم ، یا ره نمـا بـر مشکـلـم زلف تو دل را سلسلـه ، رفتـــــه زپیشــم قــافـلــه افتـاده جان در معضـله ، زنــدان تـن شــد منـزلم درارتقــــا و اوج تــــو ، با بخت وطالع زوج تو سرشارهمچون موج تو،خاموش من چون ساحلم ای عشق نا فــرجــام من ، یکــدم بـرآ بـربــام مـن روشن شود این شام من ، وصلت شود گرحاصلم گرلطف وگـراحسان کنی،یکشب مرا مهمان کنی وآنگـه به من پیمـان کنی، چون من گدای سـا ئلم ای زنــدگی را نــوبهـار، گلهـا زحُسنت شـرمسار هستـم زهجــرت بیقــرار، بــرعشق تـو من مــایلـم عا لم پرازغـوغای تــو، درشهـروده سودای تــو جان میـدهم درپای تو ،رنگین بخون چون بسملم تاگشتـه ای همکیش من،بخت جوان شد خویش من گـــرمیروی از پیش من ، انـدر پی ات من راحلـم رنگ «زریر» وزعفـران،باشـد نشان عاشقان گـویــــد بتـو راز نهــان، بشنـو بُتــا حــرف دلم زریــــر + نوشته شده در Sat 6 Dec 2008 12:25 PM توسط زریـــــــــــر |
|